Page content

article content

Vakantie doet wonderen

Een vakantie kan wonderen doen.

Dit keer ook weer. Ik werd met mijn neus op de harde feiten gedrukt. Ik ben van 1947, niet de jongste meer dus. De lange autorit dwars door de chaotische drukte van Bremen en Hamburg naar Denemarken is slopend, zowel heen als terug. Bijkomen duurt dan wat langer. Dat gaat eigenlijk van de vakantiedagen af. Of we kunnen langer op vakantie gaan natuurlijk. Dat voor de volgende reis. Het zag er in ieder geval niet naar uit dat deze vakantie wonderen zou doen.

Thuis gekomen wacht dan het gewone leven weer. Dat vraagt me: “Wat ga je nu doen? Waar ga je tijd en energie aan besteden?” De vakantie heeft me het antwoord daarop al gegeven. “De tijd die mij nog rest is kostbaar. Feitelijk is elke dag van je leven kostbaar. Maar als de jaren gaan tellen wordt tijd steeds schaarser en dus kostbaarder. Dus Mind Your Time.”

vakantie doet wonderen

Een tochtje door de fjorden kan ik nog hebben!

Afgelopen weekend zie ik in Amsterdam een cruiseschip liggen. Een enorme drijvende torenflat. Ik moet er niet aan denken om daar ook maar een dag op door te brengen. Ik gun het iedereen, maar ik heb niet het idee dat een cruisereis mij veel voldoening zal geven. Eerder ga ik me stierlijk vervelen omdat er niet veel meer te doen is dan consumeren en je laten entertainen.

Compassie en Inzicht

Andy Anderson, je vindt hem op Facebook, was van plan om te gaan eten in een héél erg goed restaurant, een chique tent. Dat diner zou hem $100 kosten. Onderweg komt hij een zwerver tegen. Spontaan geeft hij zijn $100 aan de zwerver. De reacties op Facebook gaan alle kanten op, dat kun je voorstellen. Voor hem voelt het heel goed. “Ik heb dat diner niet echt nodig. Hoeveel dagen kan die man er niet van eten?” Een aandachtige, snelle overweging gevolgd door een spontane actie.

De overweging en actie van Andy gebeuren niet zomaar. Ze zijn gebed in zijn morele ethiek, een beoefening van compassie en inzicht die je onvoorwaardelijk verbonden doen voelen met alle mensen, alle levende wezens en het hele universum. Die ethiek laat je niet onberoerd, integendeel, ze zet zich om in acties als die van Andy. Wordt de wereld daar beter van? We hebben weinig andere keus, vrees ik.

Het wonder uit mijn vakantie

Terug naar de vraag van het gewone leven. Ja, mijn tijd is kostbaar. Wat wil ik nog doen? Wat ga ik nog doen? Dat zijn twee activiteiten:

  1. Mediteren en meditatieles geven. Dat kan ik tot mijn dood toe doen. Daarbij hoort meditatie in de maatschappij zetten.
    Zonder maatschappelijk engagement kan meditatie al gauw in haar tegendeel veranderen,  ideologisch en filosofisch worden zonder grond.
  2. Kleine ondernemers bijstaan die maatschappelijk, sociaal of spiritueel kapitaal aan de samenleving toevoegen. Ik kan hen helpen hun passie ook om te zetten in pegels. Voor dat laatste ontbreekt het hen dikwijls aan kennis en tijd. Een minimum inkomen is het gevolg. Maar dat kan dus ook anders.

Eerder schreef ik al dat ik geen druk en ongezonde spanning meer wil in mijn leven. Ik merk dat het  best moeilijk is om me daar aan te houden. Er is nog zoveel werk te doen om een gezonde en vrije samenleving te realiseren. De mogelijkheden die er liggen zijn zo veelvuldig. Ik moet leren dat ik best een beetje achterover mag leunen. Ik mag er op vertrouwen dat we met velen zijn om de donkere schaduwen van macht, onderdrukking en onwetendheid te transformeren. Ja, een vakantie kan wonderen doen.

Verwerken

Daarnaast, ik heb ook tijd nodig om gebeurtenissen goed te verwerken. Neem het drama in Oss. “Het leven is kostbaar”, zei mijn Dzogchen leraar altijd, “Verspil er geen dag van.” Als levens die nog maar net begonnen zijn zo plotseling weggerukt worden, levens die nog tot ontplooiing moesten komen, dan mag je in alle opzichten spreken van verlies. `Dat voelen ouders die dat nieuwe leven mogelijk hebben gemaakt. We moeten grote compassie met hen  hebben. Dat voelen ook vrijwel alle Nederlanders gezien de reacties.

De maakbaarheid van ons leven is tamelijk beperkt, realiseer ik me bij zulke pijn. Het is precies die pijn die je liever niet voelt maar die wel knaagt aan je ziel. Ze verwijst naar onze afhankelijkheid, ontstaan en vergaan, naar tijdelijkheid en verandering. Ze verwijst vooral naar ons dramatisch grote verlangen naar geluk, gemoedsrust, naar geborgenheid in de schoot van Licht en Leven.

Bloemen van Wereldbloei

Pavel Filonov (1915)

Dat is wat ik voel als ik mensen in elkaars armen zie huilen bij de bloemenzee. Nee, zo’n drama verdwijnt niet uit je gemoed en geest na het leggen van bloemen en tekenen van een condoleance register. Je blijft je, net als ik, een lange tijd onrustig voelen, je ligt te woelen in je bed of je drinkt een glas teveel.

Gemoedsrust helpt om bruggen te slaan

Niet alleen het leven is kostbaar, ook gemoedsrust is een heilig goed. Hoe reageer ik op zulke heftige gebeurtenissen? Laat ik alle pijn, angst en woede toe of sla ik dicht, wordt ik chagrijnig en reageer ik af op anderen? Ik merk dat de jaren van mediteren mij meer en meer helpen om van de pijn naar de hoop te gaan, van de angst naar het diepe verlangen, van de woede naar compassievol handelen. Gemoedsrust helpt mij om die bruggen te slaan.

Gemoedsrust is het geschenk dat je krijgt als je thuis gekomen bent bij jezelf. Het helpt mij ongezonde spanning op te lossen, helder te zien wat mij wel past en niet past. Het voorkomt dat ik in vooroordelen schiet en anderen niet meer zie. Vakantie is de uitgelezen tijd om daar eens bij stil te staan.

Ik laat het dus bij deze twee activiteiten. Kleine ondernemers bijstaan is mijn manier om meditatie een maatschappelijk engagement te geven. Het helpt ondernemers om gefocust te zijn op wat ze het liefst doen en te vertrouwen op wie ze wezenlijk zijn. Consequentie is dat ik andere activiteiten moet loslaten. Dat hoort onverbiddelijk zo bij keuzes maken.

Community gesprekken

Ik denk er over free flow talk sessies te organiseren over “Meditatie en Maatschappij”. Daarin delen we we inzichten, zorgen en hoop. Kunnen we mediteren en ontspannen het onverwachte verwelkomen. De Arnhemse meditatiegroep heeft daar interesse in. Ik hou je op de hoogte via de verschillende media.

Dan toch maar een keer zo’n cruise? Ik denk het niet. Liever een mooie tocht door de Hooglanden. Zonder files, razende snelheidsduivels, ongelukken en spanning om de boot te halen. In plaats daarvan ruimte, wijkende horizonnen, flitsende inzichten, verdampende zorgen, een glimp van de leegte. Vakanties die echt wonderen doen.

Comment Section

0 reacties op “Vakantie doet wonderen

Plaats een reactie


*